કલ ભી, આજ ભી, કલ ભી …


Kal bhi Aaj bhi Kal bhi

Click on image to read this and other articles online on Abhiyaan E-Magazine

ફિલ્મ ‘મહોબ્બતેં’ ગત સદીના મહાનાયક અમિતાભ બચ્ચનની સેકંડ કમબેક ફિલ્મ ગણાય છે. એમાં એમણે ગુરુકુળના કડક શિસ્તના આગ્રહી અને કોઈપણ જાતના પરિવર્તનના વિરોધી એવા હેડ માસ્તર નારાયણ શંકરનો રોલ કર્યો હતો. એ ફિલ્મમાં તો પછી અમારો પ્રિય જમરૂખ ઉર્ફે શાહરુખ ખાન આવે છે અને એના સ્ટાન્ડર્ડ નખરા તથા નાટકબાજીથી હેડમાસ્તરનું હૃદય પરિવર્તન કરે છે, પણ એ ફિલ્મમાં સીન પરિવર્તન વખતે ‘ટ્રાન્ઝીશન ઇફેક્ટ’માં મેપલ વૃક્ષના પાંદડાનો ઉપયોગ કર્યો હતો એ અમને એક અલગ પ્રકારના પરિવર્તનનું સૂચક લાગ્યું હતું. આપણે સહુ જાણીએ છીએ કે મેપલનું પાંદડું એ આદિ પુરુષ આદમનું એક માત્ર વસ્ત્ર હતું અને એ એનો ચડ્ડી તરીકે ઉપયોગ કરતો હતો! આની સામે ફિલ્મના વિવિધ પાત્રો અને ખાસ કરીને કન્યાઓના પરિધાન જુઓ તો માનવ જાતે ફક્ત વસ્ત્રોની બાબતમાં કેટલું પરિવર્તન આણ્યું છે એનો અહેસાસ થાય છે. એ ફિલ્મમાં વારંવાર આદમની ચડ્ડીઓ એટલે કે મેપલના પાંદડા ચોતરફ ઉડતા બતાવ્યા છે જે ખુદ નારાયણ શંકરના ચાર મીટરના ધોતિયા સાથે અજબ વિરોધાભાસ ખડો કરે છે.

Abhiyaan-07-06-2014છેલ્લી સદીમાં સમગ્ર વિશ્વમાં અને ખાસ કરીને આપણા દેશમાં ઘણું બધું બદલાયું છે. ઘણી માન્યતાઓ, પરંપરાઓ, ટેવો અને રીવાજોથી લઈને કાયદા, શિક્ષણ, રાજકારણ, અને રામગ-ગમતના ક્ષેત્રે મોટા ફેરફારો આવ્યા છે. પૂ. જ્યોતીન્દ્ર હ. દવેએ આવા પરિવર્તનના અનુસંધાનમાં કટાક્ષ કરતાં એક જગ્યાએ કહેલું કે ‘આપણે માપબંધીથી શરુ કરીને હવે બાપબંધી સુધી આવી ગયા છીએ’! આ એ જમાનાની વાત છે જ્યારે અનાજ અને બીજી ચીજ-વસ્તુઓ પર રેશનીંગના નિયંત્રણો હતા અને ‘નાનું કુટુંબ-સુખી કુટુંબ’ના સુત્ર સાથે ‘પહેલા બચ્ચા અભી નહિ, દૂસરા બચ્ચા કભી નહિ’ની ઝુંબેશની હજી શરૂઆત હતી. ખેર, આપણે તો એ ઝુંબેશનો ભોગ બન્યા નથી એટલે અત્યારે હું આ લેખ લખી રહ્યો છું અને તમે એ વાંચી રહ્યા છો, અને હવે તો દુનિયા એવી આગળ વધી છે કે બાપબંધી તો બાજુએ રહી પણ હવે લોકો લીવ-ઇન રીલેશનશીપ, લગ્ન વગરનું માતૃત્વ અને ‘દોસ્તાના’ પ્રકારના સંબંધોને પણ સ્વીકારતા થયા છે.

હિન્દી ફિલ્મ ઇન્ડસ્ટ્રીમાં આ બધું આબાદ ઝીલાયું છે. કેટલાક ઉદાહરણ જોશો એટલે એની ખાત્રી પણ થઇ જશે. જેમ કે એક જમાનામાં હિરોઈન ગાતી કે ‘તુમ્હી મેરે મંદિર, તુમ્હી મેરી પૂજા, તુમ્હી દેવતા હો…’ અને એની સામે ‘ચીકની ચમેલી, ચુપકે અકેલી પૌવા ચઢા કે આઈ..’ને મુકો! કોઈ રીતે મેળ બેસે છે? આવી પૌવાની પામેલ એના ‘દેવતા’ની પૂજા કરે તો કેવી કરે? એ જમાનામાં અમુક હિરોઈનને ઝરૂખામાં બેસાડો તો આખો ઝરુખો પડદા, પાટડા અને પેરાપેટ સાથે હેઠો આવે એવી હીરોઈનોને ‘દિલ કે ઝરોખેં મેં..’ બેસાડવાની હિંમત હીરો લોગ કરી શકતા, જયારે આજે લોકો ઝીરો ફિગરના દીવાના છે! પણ એ જમાનામાં આવું બધું જ ચાલતું અને લોકો આવી નાની નાની વાતોથી ખુશ રહેતા.

એક ફિલ્મ આવી હતી ‘મેરે મહેબુબ’. એ ફિલ્મની શરૂઆતમાં જ હીરો અનવર ઉર્ફે રાજેન્દ્ર કુમાર એક બુરખાધારી સાથે ભટકાય છે અને એ બુરખાધારીના હાથમાંથી ચોપડીઓ નીચે પડી જાય છે. સામન્ય સંજોગોમાં ડાયરેક્ટરે જનતાને કહ્યું ના હોય કે બુરખામાં ખુબસુરત હિરોઈન સાધના છે તો પણ એને મદદ કરવા પચાસ જણા તૈયાર થઇ જાય અને એની પાછળ સાદું કારણ છે કે ગુલાબ જાંબુને ઢાંકવા પડે ઢેબરાંને નહિ! આ સીનમાં અનવર ભાઈ પણ એમ જ કરે છે અને એ દરમ્યાન એમને હિરોઈનની હથેળીનો સહેજ સ્પર્શ થઇ જાય છે. એમાં તો એ ભ’ઈ ‘મેરી રગ રગ મેં કોઈ બર્ક સી લહેરાઈ થી જબ તેરે મરમરી હાથોં કો છુઆ થા મૈને…’ જેવા શબ્દો સાથે ગઝલ ખેંચી કાઢે છે અને મુશાયરામાં ઇનામ મેળવે છે! સન ૨૦૧૪ના હિસાબે તો આ ભાઈ હરખ પદુડા જ કહેવાય. આજે તો જ્યાં સની લીઓનીનું મુવી જોઈને બહાર નીકળતી પબ્લિક કપાળ કૂટતી હોય છે ત્યાં આ સીન જોનારને ચોક્કસ વિચાર આવે કે કઈ કમાણી પર અનવર ભ’ઈ મચી પડ્યા હશે?

આવું જ એક જમાનામાં ટેસ્ટ ક્રિકેટ જોનાર સાથે પણ થતું. આખો દહાડો ઠચૂક ઠચૂક બેટિંગ ચાલે એમાં વચ્ચે વચ્ચે બુરખામાથી દેખાતી હિરોઈનની હથેળી જેવા ત્રણ ચાર ચોગ્ગા કે એકાદી સિક્સર જોવા મળી જાય એમાં ખુશ રહેવું પડતું. રેડિયો કોમેન્ટરી સાંભળતી પબ્લિક ખુશ થઇ જાય ત્યારે રેડિયોને હાર પહેરાવતી! અમુક રસિયાઓ રેડિયો સાંભળતી વખતે સાથે કાગળ પેનથી સ્કોરકાર્ડ પણ બનાવતા. પાનના ગલ્લે રેડિયો કોમેન્ટરી ચાલતી હોય ત્યારે સાંભળવા માટે ભીડ થતી. ગાવસ્કર કે વિશ્વનાથની સેન્ચુરી થવા આવી હોય ત્યારે લોકો સાયકલ-સ્કૂટર રોકીને સાંભળવા માટે ઉભા રહેતા. જયારે આજે ક્રિકેટ તો બાજુ પર રહ્યું પણ લોકો IPLના ટેલીકાસ્ટમાં કેમેરામેન ચીયર લીડર્સને બરોબર બતાવતા નથી એની ફરિયાદો કરતાં હોય છે. અમારા મિત્ર પુષ્કી ઉર્ફે પુષ્કર સળીકરનું તો સૂચન છે કે કેમેરામેને ચીયર લીડર્સ પર કેમેરા મશીનગનની જેમ ફરતો નહિ પણ લ્હાયબંબાવાળાના ધધૂડાની જેમ સ્થિર રાખવો જોઈએ.

ક્રિકેટના ટેલીકાસ્ટમાં પણ ઘણો બદલાવ આવ્યો છે. એ વખતે ફટકો માર્યા પછી બેટ્સમેન રન લેતો હોય એને ઇન-સેટ બોક્સમાં બતાવે કે પછી સ્કોર કે બોલરોની એવરેજ સુપર ઇમ્પોઝ કરીને બતાવે એ તો બહુ મોટી વાત ગણાતી. આપણી બડી દીદી એટલે કે ડી.ડી. ઉર્ફે દૂરદર્શન પર તો દ્રશ્યને ‘ફેડ-આઉટ’ કરીને સ્ટુડિયોના કેમેરા દ્વારા પૂંઠા પર હાથેથી ચીતરેલો સ્કોર બતાવવાના પ્રયોગો પણ થતા. ઘણી વખત સ્કોર સાથે પૂંઠું પકડ્નારના આંગળા પણ જોવા મળતા. કેટલીકવાર એવું પણ બનતું કે ટીવી પર ચીતરેલું પૂંઠું બતાવે એ પહેલાં બીજો ચોગ્ગો વાગી ગયો હોય અને લોકોએ રેડિયો પર સ્કોર સાંભળી પણ લીધો હોય. તો ઘણી વાર ઉંધુ પણ થતું. લોકોએ ટીવી પર ચોગ્ગો જોઈ લીધો હોય પછી રેડિયો પર રવિ ચતુર્વેદી કે સુશીલ દોશીનો અવાજ આવતો કે ‘… ઔર બોલ બાઉન્ડ્રી કે પાર ચાર રન કે લીયે’. પણ એની પણ એક મજા હતી.

એંશીના દાયકાના સમાચારોના ટેલીકાસ્ટમાં અને અત્યારના ટેલીકાસ્ટમાં ખરાશ્વનો એટલે કે ઘોડા-ગધેડાનો ફરક આવી ગયો છે. જોકે એ જમાના પ્રમાણે એ બધું બેસ્ટ જ હતું. આજે સીસીયલોના કલાકારો જાણીતા છે એમ જ એ વખતના હિન્દી ન્યુઝ રીડર્સ સલમા સુલતાન, જે. વી. રમણ, મંજરી જોશી, પ્રભજ્યોત કૌર, ઇંગ્લીશમાં મીનુ, કોમલ જી.બી. સિંઘ, ગીતાંજલિ ઐયર, રીની સાયમન પણ એટલા જ પ્રખ્યાત હતા. ઈંગ્લીશ ન્યુઝ રીડર તેજેશ્વર સિંઘ તો પછીથી ‘જલવા’ ફિલ્મમાં વિલન તરીકે પણ આવ્યા હતા. કોઈ ન્યુઝ ક્લીપીંગ જોયા પછી સલમા સુલતાનના ચહેરા પર સ્મિત આવે ત્યારે ટીવી પર ઝળુંબી રહેલા ઝોલાના એકે એક ચહેરા પર સ્મિત આવી જતું. સલમા સુલતાન સમાચાર વાંચતી વખતે એટલા સ્થિર બેસતા કે એકવાર અમારા મામાએ ટીવી સ્ક્રીન પર સ્કેચપેનથી એમના માથાની આસપાસ આઉટ લાઈન કરી દીધી અને બીજા દિવસે જયારે સલમા બહેન સમાચાર વાંચવા પ્રગટ થયા ત્યારે એ જ આઉટ-લાઈનમાં ફીટ બેસી ગયા હતા!

એ જમાનામાં કોને ખબર હતી કે આપણે જે 2BHKના ફ્લેટના બાથરૂમ જેવડું ટીવીનું ડબલું વસાવ્યું છે એમાં એક સાથે બે જુદી જુદી ચેનલો પણ જોવા મળશે. લોકલ ચેનલ ઉપરાંત વાતાવરણ સારું હોય ત્યારે મુંબઈ દૂરદર્શનનું છાયાગીત કે તબસ્સુમ દ્વારા ફિલ્મસ્ટારોના ઇન્ટરવ્યુનો શો ‘ફૂલ ખીલે હૈ ગુલશન ગુલશન જોવા મળી જાય એ માટે લોકો વિરાટ એન્ટેના અને સિગ્નલ બુસ્ટર પણ નખાવતા. આજે એ જગ્યાએ ડીશ એન્ટેનાઓ આવી ગયા છે અને ચેનલોની ભરમાર છે ત્યારે કોઈ એક ચેનલ પર સ્થિર થવાના બદલે વધુ સમય તો ‘ચેનલ સર્ફિંગ’નું ચવાણું ખાવામાં જાય છે.

ઓગણીસસો સિત્તેર-એંશીના દાયકા અને અત્યારની કોઈ બાબતમાં મોટો પરિવર્તન આવ્યું હોય તો એ છે બુકિંગ અને વેઇટિંગની પ્રથામાં. એ જમાનામાં સ્કૂટર અને ગેસ તેમજ ટેલીફોન કનેક્શન મેળવવા માટે વેઇટિંગ લીસ્ટમાં નામ નોંધાવવું પડતું પછી બે-ત્રણ-ચાર વર્ષે નસીબના દ્વાર ઉઘડતા અને આપણે વસ્તુ કે સેવા ભેગા થતા. આ બધામાં સ્કૂટરે બહુ લાડ લીધા એમ કહો તો પણ ખોટું નહિ. વેઇટિંગ લીસ્ટમાં વર્ષો રાહ જોઈને કે પછી સ્કૂટરની કીમત જેટલા રૂપિયા ‘ઓન’ આપીને મેળવેલા સ્કૂટરની લોકો ખૂબ સેવા કરતા. રાત્રે એને ઓટલા પર ચડાવવું, ઉપર કવર ઢાંકવું, દિવસે તડકો આવે તો છાંયડામાં ખસેડવું વગેરે એમનો નિત્યક્રમ રહેતો. આખો દહાડો તડકામાંથી છાયડામાં ખસેડ ખસેડ કરવાના કારણે ઘણાના સ્કૂટરોનું મીટર અમથું અમથું ફરતું અને એને લીધે એવરેજ પણ ઉંચી આવતી!

આજે તો લોકો બાઈક એક વાર ધુએ પછી કદાચ મહીને વારો આવતો હશે. ઘણાના ટુ વ્હીલરતો ચોમાસા-ટુ-ચોમાસા ધોવાતા હશે. જ્યારે એ જમાનામાં સ્કૂટર સાત વાર સાફ કરો ત્યારે એક વાર ફેરવવાનો રીવાજ હતો. કીક મારતા પહેલાં એને નમાવવું પડતું અને જેનું સ્કૂટર એક કિકે ચાલુ થાય એનો વટ્ટ પડતો. સ્કૂટર સ્ટેન્ડ પર ચડાવીને પાર્ક કરતી વખતે ડેકીમાંની ઇગ્નિશન સ્વીચ ઓફ કરી અને પેટ્રોલ કોકને ‘ક્લોઝ’ પર મુકવામાં આવતો જેથી એ ઓવરફ્લો ન થાય. આજે તો ટુ વ્હીલરમાં કી-ઇગ્નિશન આવી ગયા છે, બાકી ઓવરફ્લો થયેલા બજાજને કીકો મારવાની પણ એક મજા હતી!

બુકિંગ સિસ્ટમમાં સૌથી મોટું પરિવર્તન આવ્યું હોય તો એ છે સિનેમાની ટીકીટોના બુકિંગમાં. આજની જનરેશનને કદાચ ખ્યાલ પણ નહિ હોય કે એમના બાપાએ કઈ કઈ ‘ટોકીઝ’ના લાલાના ડંડા ખાધા છે. બચ્ચનના મુવીની ફર્સ્ટ ડે ફર્સ્ટ શોની ટીકીટ માટે લોકો વહેલી સવારે હાલી નીકળતા અને થીયેટર પર ગયા પછી એમને ખબર પડતી કે આખી દુનિયા એમના પહેલાં આવીને લાઈનમાં ઉભી છે! આવા સમયે સોસયટી કે કોલેજમાં જેનો કોઈ ભાવ પૂછતું ન હોય એવી છોકરી બુકિંગ વિન્ડો પર લેડીઝ માટેની લાઈનમાં દેખાય તો એનો પણ ભાવ વધી જતો. આજે ઘણી પત્નીઓ લગ્ન પહેલાં એમના પતિદેવ ટીકીટો લાવી આપવા માટે જે લાડ-પ્યાર અને કાલાવેલા કરતા હતા એ જરૂર મિસ કરતી હશે!

થીયેટરમાં પણ ખપાટિયાની સીટ પર બેસીને આર્મ-રેસ્ટના કબજા માટે કોણી-યુદ્ધ કરવાની મજા આજની રીક્લાઈનર સીટ્સમાં ક્યાંથી આવે સાહેબ? ડોરકીપર કોઈને સીટ બતાવવા માટે ટોર્ચથી લાઈટ ફેંકે ત્યારે ‘આ..આ.. આ..’ બોલીને જીભ કાઢવાની પણ એક મજા હતી. અંધારામાં ચાર-પાંચ પન્ટરો ખારી સીંગના એક પડીકામાંથી ઝૂંટાઝૂંટ કરીને ખાતા હોય એ સામન્ય હતું. આધુનિક મલ્ટીપ્લેક્સ થીયેટરોમાં ચાલુ શોએ ડીલીવર થતા મન્ચિંગ-સોફ્ટડ્રીંક એ પણ કંઈ નવી વાત નથી! અમદાવાદના અમુક થીયેટરોમાં ઈન્ટરવલ પછી તળેલા પાપડ અને સોડા-રીમઝીમની બોટલો વેચવા માટે ફેરિયાઓ હોલમાં ઘૂમી વળતા. અમુક નબીરાઓને તો થીયેટર આગળ સીંગ-ચણા અને બરફનું પાણી વેચનારીઓ નામથી ઓળખતી!

ખેર, હવે તો બરફના પાણીના બદલે સોફ્ટ ડ્રીંક અને મીનરલ વોટરની બોટલો આવી ગઈ છે. સીંગ-ચણાનું સ્થાન પોપકોર્ન-સેન્ડવીચ-બર્ગરે લીધું છે. ચેનલ પર મુવી ઓન ડીમાંડ ઉપલબ્ધ છે. ઘરોમાં ૩D HD સ્ક્રીન સાથેના મીની થીયેટરો પણ બનવા માંડ્યા છે. લેપટોપ નાના બની રહ્યા છે અને મોબાઈલ કોમ્પ્યુટર જેવા બની રહ્યા છે. આજની વોટ્સેપ, બીબીએમ, ફેસબુક, ટ્વીટર જેવી મોબાઈલ એપ્લીકેશન્સે લેટર અને ટેલીગ્રામ તો ઠીક પણ ફેક્સ અને ઈમેઈલને પણ આઉટ ડેટેડ કરી નાખ્યા છે. જાણે આમાં પણ સર્વાઈવલ ઓફ ધ ફીટેસ્ટનો નિયમ લાગૂ પડ્યો ન હોય!

પપ્પાએ સાચવેલું ડબ્બા જેવું કેસેટ રેકોર્ડર જોઈને આજની જનરેશન વિસ્મય પામે છે કારણ કે આપણા મોબાઈલમાં જી.બી.ના માપમાં MP3 મ્યુઝીક ગધેડે પીટાય છે. છતાં પપ્પાઓ એમની જૂની કેસેટોના કલેકશનનો નિકાલ કરતાં નથી અને એટલે જ દૂરદર્શનના જમાનાની એક ટીવી એડ યાદ આવે છે જેમાં આવતું હતું કે ‘કલ ભી, આજ ભી, કલ ભી, કુછ રિશ્તે બદલતે નહિ હૈ કભી’! કદાચ આપણને ભૂતકાળ સાથે લાગણીના તંતુથી જોડાયેલા રહેવાનું પસંદ છે.

बधिर खड़ा बाजार में …
કોઈ કવિ મળે તો પૂછવું છે કે ઝુલ્ફની ઘટામાંથી છૂટી કેટલીક પડેલી વાદળીઓ દાળની વાટકીમાંથી નીકળે તો શું કરવું?

9026

About 'બધિર' અમદાવાદી

Columnist with: નવગુજરાત સમય દૈનિક (Jointly with Adhir Amdavadi) ફીલિંગ્ઝ ગુજરાતી મેગેઝીન (કહત બધિરા) Wrote for: મારી સહેલી મેગેઝીન (Monkey बात) અભિયાન મેગેઝીન (Special issues) દિવ્ય ભાસ્કર ડોટ કોમ (બધિર ખડા બાઝાર મેં)
This entry was posted in અભિયાન and tagged , , , , , , , . Bookmark the permalink.

9 Responses to કલ ભી, આજ ભી, કલ ભી …

  1. j v Patel કહે છે:

    ગુલાબ જાંબુને ઢાંકવા પડે ઢેબરાંને નહિ!… :p
    અંધારામાં ચાર-પાંચ પન્ટરો ખારી સીંગના એક પડીકામાંથી ઝૂંટાઝૂંટ કરીને ખાતા હોય એ સામન્ય હતું. … (y)
    કોઈ કવિ મળે તો પૂછવું છે કે ઝુલ્ફની ઘટામાંથી છૂટી કેટલીક પડેલી વાદળીઓ દાળની વાટકીમાંથી નીકળે તો શું કરવું…?
    🙂 🙂 🙂

    jordar… pet dukhave evo ne bachpn pn yad karave evo lekh…

    Like

  2. Ketan કહે છે:

    Simply superb. Took me in the flash back and felt all the situations which I had experienced in childhood and VHS and audio tapes are still carrying them. Also, old VCR in the house not being used for how long, I don’t know but still kept it.
    Cricket match was the real fun especially when in old days, the action replay used to telecast people used to make comment biji gayi or biji six or biji four k bijo locho maryo and so and so forth. Lovely article and every bit of it experienced it in life in olden days and now. So, can compare it easily and enjoy it more.

    Like

  3. Envy કહે છે:

    આપણને ફૂટર વાળું બૌ ગમ્યું, એની માસીને 🙂
    સલમાબેન પણ મગજ માંથી જતા નહિ,હુ કરવું હેં !
    અફલાતુન ઓબ્ઝેર્વેશન

    Like

  4. અનામિક કહે છે:

    આપણે તો એ ઝુંબેશનો ભોગ બન્યા નથી એટલે અત્યારે હું આ લેખ લખી રહ્યો છું અને તમે એ વાંચી રહ્યા છો. :p
    અમારા મિત્ર પુષ્કી ઉર્ફે પુષ્કર સળીકરનું તો સૂચન છે કે કેમેરામેને ચીયર લીડર્સ પર કેમેરા મશીનગનની જેમ ફરતો નહિ પણ લ્હાયબંબાવાળાના ધધૂડાની જેમ સ્થિર રાખવો જોઈએ. 😀
    આખો દહાડો તડકામાંથી છાયડામાં ખસેડ ખસેડ કરવાના કારણે ઘણાના સ્કૂટરોનું મીટર અમથું અમથું ફરતું અને એને લીધે એવરેજ પણ ઉંચી આવતી! 😀 😀
    અંધારામાં ચાર-પાંચ પન્ટરો ખારી સીંગના એક પડીકામાંથી ઝૂંટાઝૂંટ કરીને ખાતા હોય એ સામન્ય હતું. 🙂 (Y)
    સલમા સુલતાન સમાચાર વાંચતી વખતે એટલા સ્થિર બેસતા કે એકવાર અમારા મામાએ ટીવી સ્ક્રીન પર સ્કેચપેનથી એમના માથાની આસપાસ આઉટ લાઈન કરી દીધી અને બીજા દિવસે જયારે સલમા બહેન સમાચાર વાંચવા પ્રગટ થયા ત્યારે એ જ આઉટ-લાઈનમાં ફીટ બેસી ગયા હતા! 😀 😀

    અને છેલ્લે …..
    એ બોલ બાઉન્ડ્રી કે બાહર
    बधिर खड़ा बाजार में …
    કોઈ કવિ મળે તો પૂછવું છે કે ઝુલ્ફની ઘટામાંથી છૂટી કેટલીક પડેલી વાદળીઓ દાળની વાટકીમાંથી નીકળે તો શું કરવું? 😀 😀 Hahahahahahaha ha …..
    .
    ovar all …
    અત્યારે મને હસતો સાંભળીને મારો દીકરો ઊંઘમાંથી જાગીને પૂછે છે કે પપ્પા મને પણ તમે હસો છો એ કાર્ટૂન બતાવોને …..

    Like

  5. સંજય ઉપાધ્યાય કહે છે:

    તમારા લેખે તો ભૂતકાળમાં ગરકાવ કરી દીધા. વાંચતી વખતે ખડખડાટ હાસ્ય અને મંદ મુસ્કાન સાથે જૂની યાદો તાજી થતા nostalgic થઇ જવાયું.
    “આજની જનરેશનને કદાચ ખ્યાલ પણ નહિ હોય કે એમના બાપાએ કઈ કઈ ‘ટોકીઝ’ના લાલાના ડંડા ખાધા છે”
    આહા.. ડંડા ખાધા પછી ટીકીટ મળે અને ફિલ્મ જોવાનો જે આનંદ મળે એ આજની પેઢીના નસીબમાં ક્યાંથી?
    સલમાં સુલતાનનો ભાવહીન સ્થિર ચહેરો અને હોઠ ફફડાવ્યા વિના નિરપેક્ષ ભાવે સમાચાર વાંચવાની અદા પર ફિદા થનારા પણ એ જમાનામાં હશે જ નહીતર કઈ લાયકાત પર એ બહેનને વર્ષો સુધી પ્રેક્ષકોને માથે દુખદર્શને ફટકાર્યા હશે?
    તમારો લેખ અદભુત…મઝા આવી ગઈ બાપુ..

    Like

  6. mohit shah કહે છે:

    ‘ચેનલ સર્ફિંગ’નું ચવાણું 😀

    Like

  7. D A R S H I T કહે છે:

    અને આ બધાની પણ મજા હતી!

    વાંચીને મોજ પડી ગઇ. 😀 😀 😀 😉

    Like

  8. Ramesh Thaker કહે છે:

    વાહ ઘણા દિવસ પછી …આવો માહિતી સભર હાસ્યલેખ વાંચવા મળ્યો ….જેમાં એક પેરા એવો નથી કે કોઈ ને નીરસ લાગે….જુના ..મધ્યમ …અને આધુનિક સમય ની રીતભાત …રીવાજ ….મનોરંજન નાં પ્રસાધનો થી લઇ ને એ સમય નાં ખાન પાન થી લઇ ને પોષાક સુધી બધી વીગતો વ્યંગ નાં વ્યંજન સાથે પીરસી ને એક સુંદર સચોટ અને હાસ્ય વ્યંગ થી ભરપુર માણવા જેવો લેખ……..થ્રી ચીયર્સ ફોર બધીર દા.

    Like

આપનો પ્રતિભાવ અમારા માટે અમુલ્ય છે. પ્રતિભાવ આપતી વખતે નીચે આપનું નામ લખવાનું ચૂકશો નહિ.

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  બદલો )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  બદલો )

Connecting to %s