વડના વાંદરાંને અમસ્તા ડીસ્ટર્બ ના કરવા

વેકેશનમાં જ્યારથી મારા ભાણેજડા, એટલે કે સાગર ઉર્ફે શેતાન શેગી અને માર્ગી ઉર્ફે મેગી ખાઉં મેગી આવ્યા છે ત્યારથી બહેરી પ્રિયા દિવસમાં ત્રણ વાર ‘આ બંને જણા વડના વાંદરાં ઉતારે Vad Kera Vandra-2એવા છે’ એવી ફરિયાદ કરે છે. મેં કહ્યું કે ‘આપણા ઘર પાસે ક્યાં વડનું ઝાડ છે? અને કેટલાય સમયથી વાંદરાં પણ આવ્યા નથી!’ તો એ કહે ‘અરે એમ કહેવાય. એ રૂઢી પ્રયોગ છે.’ પણ શી ખબર મને આ ‘વડના વાંદરા ઉતારવા’ રૂઢી પ્રયોગ કદી સમજાયો નથી. આમ તો મોટે ભાગે તો એ તોફાની કે ઉપદ્રવી છોકરાં માટે પ્રયોજાતો આવ્યો છે. પણ વાંદરા અને તે પણ વડના જ કેમ? એ હજી અમને સમજાયું નથી. વૃક્ષ એ વાનરો માટેનું આશ્રય સ્થાન ગણાય અને વડનું ઝાડ ઘટાદાર હોવા ઉપરાંત એના ટેટા એમનો ભાવતો ખોરાક ગણાય એટલે વડના ઝાડ ઉપર વાંદરાની હાજરી હોય એ સ્વાભાવિક છે. એમના લાંબા પૂંછડા અને વડવાઈઓ વચ્ચેના સામ્યને લીધે એમને થોડું વસ્તી જેવું લાગતું હોઈ શકે. પણ એ બિચારા ત્યાં નિરાંતે બેઠા બેઠા ટેટા ખાતા હોય, એકાબીજાના માથામાંથી જુઓ વીણતા હોય કે ખંજવાળતા હોય ત્યારે એમને નીચે ઉતારવાની કોઈ જરૂર ખરી? એમને અમસ્તા નીચે ઉતારવાનું કોઈ કારણ પણ હોવું જોઈએ ને?

તમારે વાંદરાનું કંઈ કામ હોય અને એને નીચે બોલાવો એ હજી સમજી શકાય. તમે કહેશો કે અમારે વાંદરાનું શું કામ પડે? તો તમારે Youtube પર ‘Monkey doing home work’ લખીને સર્ચ કરીને જોઈ લેવું જોઈએ. એ લીસ્ટમાંના એક વિડીયોમાં વાંદરાને વાસણ માંજતો અને કપડા ધોતો જોઇને તો બહેરી પ્રિયા અમારા કામવાળા દંપતી શંકર-સિન્ડ્રેલાને છુટા કરીને વાંદરું પાળવાની જીદ પર ઉતરી આવી હતી. એણે તો વાંદરાઓને રોટલી નાખી નાખીને પટાવવાનું પણ ચાલુ કર્યું હતું. પછી મેં એને સમજાવી એટલે ‘તમે છો પછી મારે વાંદરાની જરૂર નથી’ એમ કહીને મન વાળ્યું હતું.

આ રૂઢીપ્રયોગમાં વડનો ઉલ્લેખ સૂચક છે. વડના બદલે બીજા ઝાડ પરથી વાંદરાને ઉતારવાનું એટલું મહત્વ જણાતું નથી. જેમ કે લીમડા પરથી વાંદરા ઉતારવા કે ચણાના ઝાડ પરથી વાંદરા Vad Kera Vandra-1ઉતારવા એવો રૂઢી પ્રયોગ વપરાતો હોવાનું અમારી જાણમાં નથી. ટેટા સિવાય વાંદરાને પણ વડ માટે વિશેષ પ્રીતિ હોવાનું કોઈ કારણ જણાતું નથી. બદામ, પીપળો, ગુલમહોર અને ગરમાળા જેવા ઝાડ પર પણ વાંદરા જોવા મળે જ છે. ઉલટાનું સો દોઢસો રૂપિયે કિલોના ભાવની કેરીઓ મફત ખાવા મળતી હોય તો કોઈ લાખ રૂપિયા આપતું હોય તોયે અમે ન ઉતરીએ ત્યાં વાંદરાનો તો સવાલ જ ઉપસ્થિત નથી થતો. આ હિસાબે આ રૂઢીપ્રયોગ શોધનારે વડ અને વાંદરા વચ્ચેના મજબૂત જોડ અંગે જરૂર સંશોધન કર્યું જ હશે એમ જણાય છે. મોટે ભાગે તો બધા પ્રયત્નો છતાં વડ પરથી વાંદરાને નીચે ઉતારવામાં એ નિષ્ફળ ગયો હશે અને એટલે જ આ કઠીન અને કષ્ટસાધ્ય કાર્યનો મહિમા કરતો આ રૂઢી પ્રયોગ પ્રયોજ્યો હોઈ શકે. પછી કાળક્રમે એ તોફાની બારકસો માટે વપરાતો થઇ ગયો હોવો જોઈએ.

વાંદરાને વડ પરથી નીચે ઉતારવામાં કોઈ યુક્તિ કે કરામતનો પણ ઉલ્લેખ નથી. કેવી રીતે ઉતાર્યા એ અધ્યાહાર છે. નીચે ઉતરવું જ હોય તો એમને નિસરણીની પણ જરૂર નથી પડતી. અઠંગ વાંદરાઉતારુ ખેલાડીઓ રોટલી પ્રયોગને પણ માન્ય ગણતા નથી. એમનું કહેવું છે કે રોટલીની આશાએ વાંદરું નીચે ઉતરી આવે એમાં કોઈ મેડલો આલવાના ન હોય. વાંદરું એક અબુધ પ્રાણી છે, એને શું ખબર પડે કે રોટલી માટે આપડે નીચે ઉતરીશું એમાં પેલો સ્પોર્ટ્સ ક્વોટા પર નોકરી લઇ જશે. એમની વાત પણ ખોટી નથી. તમે એની સાથેના તમારા અંગત સંબંધ, લાગવગ કે પછી ધાક-ધમકીથી એને નીચે ઉતરવા મજબુર કરી શકો તો એની સમાજમાં નોંધ લેવાય. બાકી રોટલીવાળા તો અહીં ગધેડે પીટાય છે.

બીજી બાજુ વાંદરાની પરિસ્થિતિ વિષે પણ વિચારવા જેવું છે. ધારોકે આપણે વાંદરાની જગ્યાએ હોઈએ તો આપણે શું કરીએ? કલ્પના કરો કે એક રવિવારની સવારે તમે ઝાડની ઉંચી ડાળી ઉપર બેઠાબેઠા શ્રાદ્ધમાં વાંદરાને ખાવાનું નાખવાની જોગવાઈ કરવા માટે સરકાર પર દબાણ લાવવાના રસ્તા વિચારતા બેઠા છો. બીજી ડાળ ઉપર તમારી સહવૃક્ષચરી માથું ધોઈને પુંછડું સુકવતી બેઠી છે. એને રસોઈ કરવાની કે ગરમા ગરમ પીરસવાની બબાલ નથી એટલે શાંતિ છે. થોડે દૂર નીચેની ડાળી પર તમારા બંને વચ્ચેના પ્રેમનું પ્રતિક ગુલાંટીયા ખાવાની પ્રેક્ટીસ કરી રહ્યું છે. તમારી જાતિના બીજા પરિવારો પણ આવી જ કોઈ પ્રવૃત્તિમાં ગૂંથાયેલા છે. એવામાં કોઈ કાળા માથાળો માનવી આવીને કોઈ કારણ વગર, ફક્ત પોતાની બહાદુરી બતાવવા માટે તમને નીચે ઉતરવાની ફરજ પાડે તો તમને કેવું લાગે? સાલું સમાજ આગળ ઈજ્જતના ફાલુદા થઇ જાય કે નહિ? તો એમને કેવું થતું હશે? વાંદરાને પણ ઈજ્જત જેવું કંઈ હોય કે નહિ? માટે એ જ્યાં હોય ત્યાં ભલે બેઠા.

सुन भाई साधो …
મન સાફ હશે તો પેટ પણ સાફ આવશે.
તા.ક.: કાયમ ચૂર્ણથી મન નિર્મળ કરવાની કોશિશ કરવી નહિ.
– બધિરદાસ બાપુ

—–X—–X—–

 

Advertisements
Posted in कहत बधिरा... | 2 ટિપ્પણીઓ

દસમો રસ કેરીનો …

નાળો આવી ગયો છે. બહાર ગરમી અને પાણી માટે રાડો પડવા લાગી છે. ઘરોમાં બિચારી કેરીનું કચુમ્બર કે છુંદો થવા લાગ્યા છે. હજુયે અમુક ઘરોમાં છુંદા અને અથાણા નાખવામાં આવે છે, જે સાવ નાખી દેવા જેવા નથી હોતા.ચૂસીને કેરી ખાવાનો જમાનો ગયો એવો અફસોસ કરનારા ટુકડા કરેલી આફૂસને કાંટાથી ખાય છે.

Keri No Ras.jpgજેમની આર્થિક સ્થિતિમાં કસ હોય એ ઘરમાં રસ બનાવે છે. શૃંગાર, હાસ્ય, કરુણ, વીર, રૌદ્ર, ભયાનક, અદ્ભુત બીભત્સ, અને શાંત આ નવ રસ લાગણીઓ વ્યક્ત કરે છે. કેરીનો રસ એ દસમો રસ છે. સંસ્કૃતમાં કહ્યું છે કે “वाक्यम् रसात्मकम् काव्यम्” અર્થાત રસયુક્ત વાક્ય જ કાવ્ય છે. પરંતુ અમે કહીએ છીએ કે “रसात्मकम् भोजनम् महाकाव्यम्” અર્થાત (કેરીના) રસવાળું ભોજન મહાકાવ્ય છે, જે ઘી, સુંઠ, પાતરા, ઢોકળા જેવા ખાદ્ય અલંકારોથી સુશોભિત થાય છે.

રસ જેનો નીચોડ છે તેવી કેરીની અનેક જાતની મળે છે. જેમ કે સસ્તી કેરી, મોંઘી કેરી અને હેસિયત બહારની કેરી. કેરીને હિન્દીમાં આમ કહે છે, પણ આ આમ આમ આદમી અને ઔરતો માટે પોસાય એવી રહી નથી. કેસર કેરીનું બોક્સ હોય તો એમાં ઉપરની તરફ મોટી કેરીઓ અને નીચેની તરફ નાની કેરીઓ ગોઠવેલી મળે છે. બિલ્ડરો જેમ સુપરબિલ્ટ અપ એરિયાને નામે ગોલમાલ કરતા હોય છે, તેમ ખાસ કરીને કેસર કેરીના વેપારીઓ કિલોના બદલે બોક્સના ભાવે કેરીઓ વેચી ગોલમાલ કરતા હોય છે. સુંદરી, પાયરી, બદામ, લંગડો, આફૂસ, કેસર, રાજાપુરી વગેરે નામની કેરી બજારમાં મળે છે. કેરીમાં નામ પ્રમાણે ગુણ હોય પણ ખરા અને ન પણ હોય. જો નામ પ્રમાણે ગુણ હોય તો ફિક્કી કેરી, મોળી કેરી, ખાટ્ટી કેરી, મોટા ગોટલાવાળી જેવા નામ પણ હોત.

ઉતાવળે આંબા નથી પાકતા પણ કાચી કેરીમાં કાર્બાઈડનું પડીકું મુકો એટલે જલ્દી પાકે છે. હવે એ સસ્તા મેડ ઇન ઇન્ડિયા કાર્બાઈડના પડીકાની હરીફાઈમાં ચાઇનીઝ કેમિકલ આવી ગયા છે. ચાઇનીઝ સફરજન, કીવી અને તડબુચ આવે છે, પરંતુ હજુ ચાઈનાવાળા આપણા માર્કેટમાં કેરી ઘુસાડી નથી શક્યા. ઘણીવાર એવું લાગે છે કે આ ભેળસેળ, ગુટખા, કાર્બાઈડ પાવડર આ બધું વસ્તી વધારા સામેના ઉપાયો જ છે. કેરી પાકે એટલે એનો રંગ લીલામાંથી પીળો અને કેસરી થાય છે. અમુક રાજકીય વિચારસરણી ધરાવનારા આમ છતાં પાકી કેરી ખાય છે. જો એમનો વિરોધ પાકો હોય તો એમણે પાકી કેરીનો પણ વિરોધ અને ત્યાગ કરવો જોઈએ.

ઉતાવળે આંબા જ નહીં, છૂંદો પણ નથી પાકતો. ઘરનો છુંદા-શોખીન પુરુષવર્ગ ‘છૂંદો ખાવો હોય તો કેરી છીણવી પડશે’ જેવા તાલિબાની અને કુદરતી ન્યાયના સિદ્ધાંતોથી વિપરીતતથા ગૃહમાં બહુમતી વગર પસાર કરેલા ઘરના કાયદા સામે, જીભના ચટાકાને કારણે શરણે આવે, ત્યારે ઘરમાં છૂંદો બને છે. રજાના દિવસે, રાજાપુરી કેરીને છીણી,આ ક્રિયા દરમિયાન થોડી કેરી પેટમાં પધરાવી, મીઠું નાખી ખટાશ ઉતારી, ખાંડ મરચું નાખી ઉપર સફેદ પાતળું મલમલનું કપડું બાંધી, તપેલા ધાબે ચઢાવવામાં આવે છે. આ પછીનું અઠવાડિયા રોજ વાદળ અને વાંદરાની ચિંતા વચ્ચે રોજ તપેલા ઉપર-નીચે કરીને છૂંદો બને પછી સ્વાભાવિક છે કે ઘેર જમવા આવનાર દરેકને ‘જાતે બનાવ્યો છે’ કહી આગ્રહ કરી કરીને ખવડાવવામાં આવે. આપણા દેશમાં જાતે બનાવેલી અને ઘેર બનાવેલી આઈટમ્સ આપોઆપ ઉચ્ચ ગુણવત્તા કે ટેસ્ટની હોય એવું માનવામાં આવે છે.

જે ઘરોમાં સારા ટેસ્ટનું શાક નથી બનતું ત્યાં કેરીના અથાણાનો ઉપાડ વધારે થાય છે. મહેમાન તમારા ઘેર અથાણું શોધતા હોય તો તમારે એમ ન સમજવું કે મહેમાનને તમારું અથાણું બહુ ભાવી ગયું છે, પરંતુ કદાચ દમ આલુના શાકમાં દમ નથી. આને ફીડબેક ગણી લેવો જોઈએ. રેસ્ટોરન્ટમાં પંજાબી ખાવા જનાર ભાગ્યે જ અથાણાથી પોતાની પ્લેટ ચીતરે છે. હા, અમદાવાદની જાણીતી બ્રાંડના ચના-પૂરી ખાવા જાવ અને એકસોને ચાલીસ રૂપિયા ખર્ચવા છતાં વિરાટ પુરીના પ્રમાણમાં ચના ચપટી જ આપવામાં આવે, ત્યારે પ્લેટમાંથી ચણા સાફ કર્યા બાદ વધેલી પૂરી અથાણા સાથે પુરી કરવાનો વારો આવે છે એ અલગ વાત છે. ઘરમાં જોઈએ તો દાળ કે શાક ખૂટે તો તેની અવેજીમાં અથાણું વપરાય છે. એટલે જ અથાણું એ ગુજરાતી ગૃહિણીઓની કોઠાસૂઝ છે.

મહાનુભવોનો કેરી પ્રેમ જાણીતો છે. ટાગોરના ઉત્કૃષ્ટ લખાણનું કારણ પણ આંબો છે એ ભાગ્યે જ કોઈને ખબર હશે. ટાગોરની આ કવિતા વાંચશો તો ખબર પડશે;

ओ मंजरी, ओ मंजरी, आमेर मंजरी

क्या तुम्हारा दिल उदास है

तुम्हारी खुशबू में मिल कर मेरे गीत

सभी दिशाओं में फैलते हैंऔर लौट आते हैं

સુફી કવિ આમીર ખુસરો પણ કેરી પર વારી જઈને કેરીને ફ્ક્ર-એ-ગુલશન નામ આપ્યું છે. ચાંદની ચોકના બલ્લીમારાં વિસ્તારની ગલી કાસીમ જાન જેના કારણે મશહૂર છે એ મિર્ઝા ગાલિબના નામે કેરી વિશેની એક રમુજ જાણીતી છે. ગાલિબને ખાવા માટે કેરી આપ્યા પછી પૂછવામાં આવ્યું કે ‘આમ કે સાથ કુછ ખાસ ચાહિયે?’ ત્યારે ગાલિબે કહ્યું કે ‘જબ આમ હૈ તો ખાસ કા ક્યા કામ હૈ!’ અહી ગુજરાતીઓ ગાલિબથી જુદા પડે છે. આપણે ત્યાં કેરીના રસમાં ઘી નાખવામાં આવે છે. રસ વાયડો ન પડે એ માટે એમાં સુંઠ નાખવાનો પણ રીવાજ છે. સાસરે જમવામાં રસ સાથે બપડી (બેપડી) રોટલી, વાલની દાળ, અળવીના પાનના પાત્રા કે ખમણ-ઢોકળા ન હોય તો જમાઈઓ પત્નીને પિયર મુકીને જતા રહ્યા હોય એવી ઘટનાઓ બનેલી છે. જોકે આજે કોઈ જમાઈ એવું કરે તો એના છોકરાં રખડી પડે.

મસ્કા ફન
“જો તમને નાસાવાળા મંગળ પર જવા સ્પોન્સર કરે તો મંગળ પર જઈને તમે શું કરો?”
“ગરબા, ગુજરાતી બીજું શું કરે?”

Posted in નવગુજરાત સમય | Leave a comment

રામજન્મ – તુલસીકૃત રામચરિત માનસ

રામ જન્મ સમયના વાતાવરણનું વર્ણન કરતા ગો. તુલસીદાસજી કહે છે –

जोग लगन गृह बार तिथि, सकल भए अनुकूल|
चर अरु अचर हरष जुत, राम जनम सुखमूल||

એવો શુભ અવસર આવ્યો કે જ્યારે પંચાંગના પાંચે અંગ એટલે કે યોગ, લગ્ન, ગ્રહ, દિવસ અને તિથી બધું જ શુભ હતું. જડ અને ચેતન પણ આનંદિત હતા. આ બધા જ ભગવાન શ્રી રામના જન્મના પૂર્વ સંકેત હતા.

भए प्रगट कृपाला दीनदयाला कौसल्या हितकारी|
हरषित महतारी मुनिमनहारी अदभुत रूप बिचारी||
माता पुनि बोली सो मति डोली तजहुतात यह रूपा|
कीजै सिसुलीला अति प्रियसीला यह सुख परम अनूपा||

દીનદયાલ અને કૃપાળુ (ભગવાન) કૌશલ્યા માતા સમક્ષ પ્રગટ થયા. ઋષિમુનીઓના ચિત્તને હરનારા અદભુત રૂપને નિહાળીને માતા પુલકિત થઇ ઉઠ્યા. મા કૌશલ્યા બોલ્યા – “આપના દર્શન પામીને મારી બુદ્ધિ ભ્રમિત થઇ રહી છે એટલે આપના આ અદભુત રૂપનો ત્યાગ કરીને બાળસહજ આચરણ કરો જે આનાથી પણ વધુ અનુપમ અને સુખકર છે.

सुनी बचन सुजाना, रोदन ठाना, होई बालक सुर भूपा|

માતાના સુવચનો સાંભળીને ભગવાને દિવ્ય રાજશિશુનું રૂપ ધારણ કરીને રુદન શરુ કર્યું …

ચૈત્ર સુદ નવમી, વિક્રમ સંવત-ર૦૭૩,
રામ નવમી, તા: ૦૫-૦૪-૨૧૦૧૯

Posted in અન્ય લેખ | Leave a comment

તમે ભૂતમાં માનો છો?

Tame Bhoot Ma Mano Chho

મારો એક મિત્ર કહેતો કે લગ્ન પછી એનો ભૂત, પિશાચ, ચુડેલ વગેરેનો ડર જતો રહ્યો છે. જોકે પછી તો એના છુટા છેડા થઇ ગયા અને હાલ એ ક્યાં છે એની મને ખબર નથી, પણ એ મળે ત્યારે એને પૂછવું છે કે છુટાછેડા પછી  ફરી ભૂતની બીક લાગવા માંડી હતી કે નહિ? મારો મિત્ર જ નહિ પણ ભૂત પોતે મને મળે તો મારે એને પણ ઘણું બધું પૂછવાનું છે, કારણ કે ભૂત વિષે આટલું બધું ખરું-ખોટું લખાતું હોવા છતાં ભૂત કદી ખુલાસા કે રદિયો આપવા આવતું નથી!

ભૂત પરની કહેવતોમાંથી આપણને ભૂત વિશેની અમુક માહિતી મળે છે. જેમ કે ‘ભૂતને પીપળા મળી રહે છે’ અને ‘ભૂતનું ઘર આમલી’! આ કહેવતો બતાવે છે કે ભૂત લોકો પીપળા ઉપર કે આમલી ઉપર રહેવાનું વધુ પસંદ કરતા હોય છે! માની લઈએ કે પીપળા અને આમલી ભૂતના ઘર ગણાય, તો એનો અર્થ એ થયો કે ભૂતો પણ પ્રોપર્ટી વસાવતા હશે અને પ્રાઈમ લોકેશનો પરના ‘ઘર’ માટે એમનામાં પણ પડાપડી થતી હશે. જેમ કે કાંકરિયા લેક ફ્રન્ટ પર આવેલા પીપળાના ઓન બોલાતા હશે! સરકારી વૃક્ષારોપણના કાર્યક્રમો એમના માટે કોલોનીનું ખાતમુહુર્ત જ ગણાતું હશે! જોકે ભૂત વિશેના આ સંશોધન માટે કોઈએ ભૂતોનો સંપર્ક કર્યો હતો કે નહિ એ બાબતે કોઈ આધારભૂત માહિતી પ્રાપ્ત નથી!

અમદાવાદમાં આસ્ટોડિયા પાસે ભૂતની આમલી નામનું એક સ્થળ આવેલું છે અને લોક વાયકા એવી છે કે ત્યાં બહારગામના ભૂતોનો વાસ છે! આ વાત સાચી હોવાની શક્યતા એટલા માટે છે કારણ કે ત્યાં ટ્રાવેલ્સવાળાની બસો ઉભી  રહેતી હોય છે! વડોદરામાં ‘ભૂતડી ઝાંપા’ નામની એક જગ્યા છે! પણ અમને એ નામ જરા વિચિત્ર લાગે છે, કારણ કે ભૂત પોતે હવામાં ઉડી શકતા હોય છે અને ચાવીના કાણામાંથી પણ અવર-જવર કરી શકતા હોય છે તો એમને ઝાંપાની જરૂર જ કેવી રીતે પડે?

ભૂત લોકોમાં ફેશન જેવું કઈ હોય કે નહિ એ વિષેની આધારભુત માહિતી પણ કોઈ ભૂત જ આપી શકે છતાં  આપણે અનુમાન જરૂર કરી શકીએ! જેમ કે ચૂડેલનો વાંસો પોલો હોય છે, એટલે એ બેકલેસ ચોળી ઉપર સાડી પહેરીને નીકળે તો ગોખલા પર પડદો લટકાવ્યો હોય એવું લાગે! જોકે એ પણ સ્ત્રીનું ભૂત જ કહેવાય, એટલે એ પોલા વાંસામાં દીવો કે લાઈટો  મુકવાની ફેશન કાઢે તો નવાઈ નહિ! રસપ્રદ વાત એ છે કે ચૂડેલના પગ અવળા હોય છે અને એટલે એને ખાસ પ્રકારની સેન્ડલો બનાવડાવી પડતી હશે. હવે એનું જોઈને આપણાવાળી એવી સેન્ડલ માગી બેસે તો આપણે ક્યાં જવું?

માદા ભૂત એટલે કે ભૂતડીઓ અને એમાંય ખાસ કરીને હિન્દી ફિલ્મની ભૂતડીઓ તો કાયમ છુટ્ટા વાળ રાખી અને સફેદ સાડી પહેરીને ફરતી હોય છે અને સરસ ગાતી હોય છે! પણ એનો અર્થ એ નથી કે છુટ્ટા વાળ સાથે સફેદ સાડી પહેરીને ગાતી હોય એ તમામ સ્ત્રીઓ ભૂત હોય છે!

પુરુષોમાં કપડા બાબતે આમ પણ ઓપ્શનો ઓછા હોય છે તો અલાદીન પાસે હતો એવા ‘જીન’ લોકોની તકલીફ એનાથી પણ વધુ હોય છે! એ લોકો જીન્સ ન પહેરી શકે કારણ કે એમને પગને બદલે ધુમાડા જેવું કંઈક હોય છે અને એ હવામાં જ તોળાઈ રહેતા હોય છે! એટલે એ લોકોને ફરફરતું ધોતિયું કે લુંગી હોય તો ય ચાલે! એમને પગ તો હોય નહિ એટલે બુટ-ચંપલ પહેરવાની જરૂર જ ન પડે, એટલે ખર્ચો તો બચે જ પણ સાથેસાથે એ લોકો કોઈ મંદિરમાં દર્શન કરવા જાય તો ચંપલ ચોરાવાની ચિંતા પણ ન રહે! તમે કહેશો કે શું ચલાવો છો, ભૂત કંઈ મંદિરમાં જતાં હશે? તો તમારી ભૂલ થાય છે, ભૂતો મહાદેવજીના સ્ટાફમાં આવે બોસ!

ભૂતો વિષે કંઈ સંશોધન થયું હોય તો અમારે સાઉથ ઈન્ડીયન ભૂતનો રંગ કેવો હોય છે એ જાણવું છે. જોકે આ વાત તો રજનીકાંતને પૂછી લઈએ તો એ પણ કહી દે! ભલું હોય તો ભૂત પાસે ચા બનાવડાવીને તમને પીવડાવે પણ ખરો! માણસો ભૂતમાં માને કે ન માને, ભૂતો રજનીકાંતમાં માનતા જ હશે એનો આ પુરાવો! જોકે કોઈ લુંગીધારી અંધારામાં ઉભો ઉભો તામિલમાં બરાડા પડતો હોય તો એ આપણને તો એ ભૂત જ લાગે!

ઘણા લોકો આધારભૂત માહિતી કાઢી લાવવામાં પાવરધા હોય છે. પણ એમની આધારભૂત માહિતીનો આધાર ભૂત જ હોય છે! અર્થાત એ લોકો માહિતી ભૂત પાસેથી જ મેળવતા હોય છે. એટલે તમારે એ માહિતીની ખાતરી કરવી હોય તો કોઈ ભૂત ને પકડવું પડે! તો અમુક માણસો પોતે ભૂત જેવા હોય છે! થોડીવાર પહેલાં એ તમારી બાજુમાં બેઠા હોય અને ઘડીભરમાં ગાયબ પણ થઇ જાય! અમુક લોકોને મળ્યા પછી આપણે ભૂતમાં માનતા થઇ જઈએ એવું એમનું વ્યક્તિત્વ હોય છે! આપણા અમુક મિત્રો પણ એવા હોય છે કે જો આપણે હનુમાન ચાલીસાનો પાઠ નિયમિત રીતે કરતા હોઈએ તો લોકો આપણી પાસે ફરકવાની હિંમત પણ ન કરી શકે!

આપણે ત્યાં તો ભૂતને રેશનકાર્ડ પણ હોય છે અને એ સસ્તા અનાજની દુકાનેથી નિયમિત રીતે અનાજ પણ લઇ જતું હોય છે! પણ અમને વિચાર એ આવે છે કે જો એ રેશનીંગના ઘઉંની રોટલી બનાવીને ખાતું હશે તો એને પચતું કેવી રીતે હશે? ભલું હોય તો એ સરકારી અનાજ ખાવાને લીધે જ ભૂત થયું હોય એવું બન્યું હોઈ શકે! જોકે ભૂતિયા ગેસ કનેક્શન હોય એની અમને નવાઈ નથી લાગતી, કારણ કે ગેસ પણ દેખાતો નથી હોતો અને ભૂત પણ!
4951

Posted in कहत बधिरा... | Tagged , , , , , , , | 2 ટિપ્પણીઓ

પત્નીને પૂછીને પાણી પીવાની ટેવ

NGS

મેરિકાના કેન્ટકીમાં એવો કાયદો આવી રહ્યો છે જેમાં પતિએ જો વાયગ્રા ખરીદવી હોય તો પત્નીની પરમીશન લેવી પડે. સુજ્ઞ અને અન્ય વાંચકોને વાયગ્રા નામની દવા શેના માટે વપરાય છે એ જાણકારી હશે જ. જોકે આ સમાચાર ટ્વીટર પર પ્રસારિત થયા એ પછી અનેક સ્ત્રીઓ ખુશીથી ઉછળી પડી હતી. કેટલીકે તો બીજી કઈ કઈ બાબતોમાં પત્નીની પરમીશન ફરજીયાત હોવી જોઈએ એ અંગે બ્રેઈનસ્ટોર્મીંગ પણ કરવાનું શરુ કરી દીધું છે.

હે ભક્તજનો, ઉત્તરપ્રદેશ, ઉત્તરાખંડમ ગોવા, મણિપુર અને પંજાબમાં સરકાર બદલાઈ હશે, પરંતુ તમારા ઘરમાં હજુ એજ પાર્ટી સત્તામાં છે જે તમે લગ્ન કર્યું એ પછી સત્તામાં આવી હતી. જેમ બેંકમાંથી કેટલા રૂપિયા ઉપાડવા અને એના માટે કેટલો ચાર્જ લાગશે એ રીઝર્વ બેંક નક્કી કરે છે, તેમ Cutting With ABઆપણી આસપાસ હજારો પતિઓ રહે છે જેમણે પાણી પીવું હોય તો પત્નીની પરમીશન લેવી પડે છે. પોતાની પત્નીની. બીજાની પત્નીને પૂછવાનો મોકો મળતો હોય તો ગુજ્જેશ છોડે નહિ. એટલે જ આવી ચોખવટ કરવી પડે. પત્નીને પૂછીને પાણી પીવામાં વિલંબ થાય, પરંતુ જબરજસ્ત સંતોષ થાય. પત્નીનેસ્તો.

‘હું વિચારતો હતો કે પાણી પીવું’

‘તો એમાં શું વિચારવાનું, પીવાની ઈચ્છા થાય તો પી લેવાનું, એમાં ગામને કહેતા ફરો તો સવાર પડી જશે’

‘તો પીવું?’

‘લો, જાણે મારા ના કહેવાથી તમે ન પીવાના હોવ એવી વાત કરો છો’

‘ખરેખર, તું ના પાડે તો ન પણ પીવું’

‘તો હું ના કહું છું’

‘મને ખબર હતી’

‘હવે શું કરીશ?’

‘ફરી ટ્રાય કરીશ’

‘કેવી રીતે?’

‘આજે ઝવેરીના શોરૂમ પાસેથી પસાર થતો હતો ત્યાં શોકેસમાં એક નેકલેસ જોયો, અને યાદ આવ્યું કે આપણી એનીવર્સરી આવે છે….. એક મિનીટ આ પાણી પી લઉં?’

‘હા પી ને ડાર્લિંગ, નેકલેસ નું શું કહેતો હતો’

‘થેંક્યું, પણ તેં ખોટા ખર્ચા કરવાની ના પાડી છે એ યાદ આવ્યું એટલે આગળ વધી ગયો’.

પત્નીને પૂછીને કામ કરવામાં અપજશ નથી મળતો. આવું ઘણા માનતા હશે. પણ એવું જરૂરી નથી. ઘણીવાર તો એમ બને કે એક સરખા કામ તમે કરો તો એમાં તમારી ભૂલ થાય તો એ ભૂલ ગણાય પણ પત્નીએ કરેલા કામમાં ભૂલ થાય તો એમાં ટેકનીકલ મુદ્દાઓ કામ કરી જતાં હોય.

‘ફ્રુટમાં શું લાવું, સંતરા કે મોસંબી?’

‘દ્રાક્ષની સીઝન છે અત્યારે ને ભલીવાર વગરના સંતરા મોસંબી લાવીશ?’

‘સારું તો દ્રાક્ષ લાવું ને?

‘હા પાછી જોજે ખાટી ન આવે, ગઈ વખત યાદ છે ને ?’

‘એ તો તું ઘઉં લાવે છે, એમાં રોટલીઓ ફૂલતી નથી એવું નથી બનતું?’

‘એ જુદી વાત છે, ઘઉંમાં ટેસ્ટ ન થાય ઇડીયટ’

સામેવાળી વ્યક્તિ પાસે પોતાનું ધાર્યું કરાવવું છતાં, પોતે કીધું છે એવું ન દર્શાવવું એ પણ એક કળા જ છે. વેકેશનના પ્લાનિંગ અંગે અમે વાત શરુ કરી.

‘આ વખતે ઉનાળામાં ગોવા જઈશું?’

‘ઉનાળામાં ગોવા બફાવા જવું છે?’

‘આપણે ભારતીય છીએ, આપણે કંઈ વિદેશીઓની જેમ બીચ પર પડી રહેવા થોડા જઈએ છીએ.’

‘તો એનો મતલબ કે તું ફરવા માટે નહીં, હોટલમાં પડી રહેવા જાય છે?’

‘ના એવું પણ નથી, પરંતુ હોટલના રૂપિયા ખર્ચીએ અને ત્યાં ખાલી રાતે સુવા જઈએ તોયે અમદાવાદી તરીકે અમને લાગી આવે છે’

‘ના, પણ મારે ગોવા નથી જવું’

‘તો શું હું એકલો જઉં?’

‘મેં એવું ક્યાં કીધુ છે?’

‘તો, આપણે હિલ સ્ટેશન જઈએ? જેમ કે આબુ.’

‘એ તો એનું એ જ થયું ને?’

‘કેમ, આબુમાં બફારો નહિ લાગે … તું ગોવા બફારાને કારણે ના પાડતી હતી ને’

‘ના, ગોવા માટે ના પાડવાના બીજા પણ કારણો હતા, અને એ જ કારણો આબુમાં પણ લાગુ પડે છે.’

‘તો તું ચોખ્ખે ચોખ્ખું કહેને તને પેટમાં શું દુખે છે.’

‘તને ખબર તો છે’.

‘તો પછી ક્યાં જઈશું? કેરાલા જવું છે?’

‘કેરાલામાં પછી ખાવાના વાંધા પડશે નહિ? યાદ છે ને સાઉથની ટુર?’.

‘તો પછી સિમલા કુલુ મનાલી જઈએ.’

‘ત્યાં તો ભૈશાબ બહુ ઠંડી પડે છે, હજુ હિમવર્ષા ચાલે છે ત્યાં.’

‘ઠંડી ભગાડવાના ઉપાયો છે’.

‘હા, જેકેટ ખરીદ્યા છે આપણે’.

‘એ સિવાય પણ ઘણા ઉપાય છે.’

‘ત્યાં જઈને જોગીંગ કરવાની મારી ઈચ્છા નથી’.

‘તું સમજતી નથી’.

‘મારે સમજવું પણ નથી’.

‘સારું તો પછી આપણો કોઈ પ્રોગ્રામ ન થતો હોય તો હું ઓફીસના કામે થાઈલેન્ડ જવાનું છે તે ફાઈનલ કરી દઉં.’

‘સારું તો ગોવાની ટીકીટ કરાવી દે ત્યારે’.

પત્નીને કન્વીન્સ કરવાના વધુ ઉપાયો જાણવા માટે સંત બેલડી અધીર-બધિરનો રૂબરૂ સંપર્ક કરવા વિનંતી છે. આ અંગે ફીની માહિતી માટે પૂછપરછ આવકાર્ય છે.

મસ્કા ફન
બોલપેનથી ખણવાની ટેવ હોય તો શર્ટમાં લીટા પણ પડે.

Posted in નવગુજરાત સમય | Tagged , , , , | Leave a comment

ઓ! તારી …

Click on image to visit O! Taree’s Facebook page

છેવટે જોઈ આવ્યો!

સસ્પેન્સ થ્રીલર્સનો વાંચવાનો અને જોવાનો પહેલેથી શોખ હોઈ સમય મળે ત્યારે પહેલી પસંદ એ જ હોય. આ સિલસિલામાં છેલ્લો ઉમેરો ‘ઓ! તારી’નો છે. આગળ લખું એ પહેલા કહી દઉં કે મજ્જા આવી ગઈ બાવા!

શરૂઆત થી જ હિન્દી ફિલ્મોની હરીફાઈમાં હાંફીને હાંસિયામાં ધકેલાઈ ગયેલી ગુજરાતી ફિલ્મ ઇન્ડસ્ટ્રી છેલ્લા કેટલાક સમયથી જાણે આળસ મરડીને બેઠી થઇ હોય એવું લાગે છે. નવા આકર્ષક ચહેરા, હિન્દી ફિલ્મોને કડક સ્પર્ધા આપી શકે એવું દિગ્દર્શન અને અભિનય, ફાસ્ટફૂડ જેવું ચટાકેદાર સંગીત અને મેટ્રો કલ્ચરની પશ્ચાદભૂમિ ઉપર લખાયેલી વાર્તાને અનુરૂપ સિનેમેટોગ્રાફીને લઈને પ્રેક્ષકો થીયેટર સુધી આવતા થયા છે એનો આનંદ છે. ખરેખર નવી ટેલેન્ટનો પ્રવાહ ચાલુ થયો હોય એવું ચોક્કસ લાગે છે. આ બધા વચ્ચે ‘અર્બન ગુજરાતી ફિલ્મ’ના નામે લાભ ખાટવા નીકળી પડેલા સર્જકોની ફિલ્મો પણ આવી ગઈ. કોઈ વાંધો નથી. એમને પણ હાથ અજમાવી જોવા દો. જે ન ગમે એને બેશક અવગણજો. એટલું યાદ રાખજો કે પૂર આવે ત્યારે પાણી ભલે ડહોળું લાગે, પણ જ્યારે પ્રવાહ ધીમો અને સ્થિર થાય ત્યારે એ નિર્મળ બની જાય છે. અત્યાર સુધી પ્રેક્ષકોએ જે સુઝબુઝ બતાવી છે એની ઉપર ભરોસો રાખજો.

‘ઓ! તારી..’ આ આવકાર્ય સિલસિલાને આગળ ધપાવતી ફિલ્મ છે. મેટ્રો સિટીના યુવાનોની તોફાન મસ્તીમાંથી આકાર લેતી રહસ્ય કથા એના સરળ સ્ટોરી ટેલિંગને લીધે કોઈ પણ જાતના બોજ વગર માણી શકાય એવી છે. એક્શન, રોમાન્સ, કોમેડી અને સસ્પેન્સ સાથે એકધારી ગતિથી વાર્તાને આગળ ધપાવવામાં દિગ્દર્શક તપન વ્યાસ સફળ રહ્યા છે. વાર્તાને અનુરૂપ ડાયલોગ માટે મનીષ વૈદ્ય અને વિપુલ વિઠલાણીને દિલથી અભિનંદન. કલાકારો પાત્રોને અનુરૂપ છે અને એમનો અભિનય પણ કથાના ટેમ્પોને દરેક તબક્કે ન્યાય આપે છે. રેવંત, જાનકી, રિદ્ધિ, પ્રતિક, ધૈવત, ખુશી – keep up the good work. જયેશ ભાઈ, રાગી ભાઈ, પધ્મેશ ભાઈ જેવા સીનીયર કલાકારો માટે કંઈ કહેવાનું હોય નહિ. એમના માથે જવાબદારી મોટી છે અને આ ફિલ્મમાં એમના ભાગે આવેલી જવાબદારી એમણે જે રીતે નિભાવી છે એનાથી નવી પ્રતિભાઓનું કામ પણ દીપી ઉઠ્યું છે.

કેમેરા દ્વારા પણ ઘણી વાત કહેવાઈ છે. શરૂઆતનો ઝડપી ઘટના ક્રમ પ્રિન્સીપાલના રોલમાં જહાંગીર કરકરિયાના અદભૂત કોમિક ટાઈમિંગના કારણે ક્રિસ્પી બન્યો છે. લવ યુ દોસ્ત! તારી સ્ક્રીન પ્રેઝન્સ ખરા અર્થમાં રોકિંગ હતી! ચેઝ સિક્વન્સ આ ફિલ્મનું મજબુત પાસું છે. પથરાળ કોતરો અને રૂફ ટોપ પરની હાઈ ટેમ્પો ચેઝ સીક્વન્સનું એડીટીંગ પણ ફ્લોલેસ છે. શરબતી આંખોની અસર… ગીતમાં ડીફ્યુઝ લાઈટમાં એરિયલ ફોટોગ્રાફી દ્વારા આકાશના આસમાની, સમુદ્રના બ્લ્યુ અને દરિયા કિનારાની કરાડોના આછા ભૂરા કેનવાસ પર કોસ્ચ્યુમના રંગો ગીતને સુંદર આયામ આપે છે. ઓ ત્તારીની ટીમને જે મળશે એ આ લોકેશન વિષે જરૂર પૂછશે.  આ વાતની ખાતરી કરવી હોય તો રીવ્યુના છેડે લીંક આપી છે જોઈ લેજો. ઝૂમી ઉઠાય એવા કમ્પોઝીશન તથા ગાયકી માટે હાર્દિક-ઈશાની દવે અને ગીતના શબ્દો માટે મિલિન્દ ગઢવી અને ચિરાગ ભાઈને બધાજ ગીતો માટે દિલથી અભિનંદન. આવા સારા શબ્દો/ કમ્પોઝીશનો આપશો તો આપણે બહુ જલ્દીથી બગાસા આવે એવા સુગમ સંગીત (એ સ્ટેજ ઉપર રહે એ સારું છે) ની છાયામાંથી બહાર આવીશું. યો …
શરબતી પ્રેમનો ગુલાબી રંગ – Video (Facebook Login required) :

Posted in Movie Review | Tagged , | 4 ટિપ્પણીઓ

વર ઘોડો અને વહુ જોકી

var-ghodo-vahu-jockey.jpg

નારીને મુક્ત વિહરતા પતંગિયા જેવી ગણવામાં આવતી હોય તો પુરુષ એ ઉંચે આકાશમાં ઉડતા પતંગ જેવો ગણાય જેની દોર જીવનના અલગ અલગ તબક્કે સ્ત્રી પાસે જ હોય છે. એ તમને આકાશમાં કલાત્મક ઉડાન ભરતો, મોજથી ડોલતો, ઊંચાઈઓ સર કરતો કે પછી બીજા પતંગોને માત આપતો દેખાતો હોય તો સમજજો કે એનું સંચાલન કોઈ સ્ત્રીના હાથમાં જ હશે. બાકી સામાન્ય રીતે પુરુષોની પ્રકૃતિ જ એવી છે કે એમને છુટા મુકવામાં આવે તો એ પતંગની જેમ કાંતો ગોથ ખાશે કાં છાશ ખાશે કાં ઝાડમાં ભરાશે. આ વાતની એને જણનારી અને પરણનારી બંનેને ખબર હોય જ છે. એક કુશળ પતંગ ચગાવનારની જેમ એ બંને બિન હવામાં જતા પોતાના પતંગને પાછો હવામાં પણ લાવી શકે છે કે પછી ઉંચે ચગેલા પતંગને પાછો ધાબામાં પણ લઇ આવી શકે છે. આ વાત લબૂકની કક્ષામાં આવતા પતંગથી લઈને કડકમાં કડક ઢઢ્ઢાવાળા પતંગને પણ ખબર હોય છે. માટે ચગવાનું, પણ માપમાં.

ઘોડાની રેસમાં જોકી વગર એકલો ઘોડો રેસ જીતી શકતો નથી, એમજ જીવન રૂપી રેસમાં જીતવા માટે પત્ની રૂપી જોકીની જરૂર પડે છે. ઘોડામાં રહેલી ક્ષમતાને જોકી એક દિશા અને ગતિ આપે છે, એમ જ પત્ની એના પતિમાં રહેલી ક્ષમતાને પિછાણે છે અને એનો યોગ્ય ઉપયોગ કરે છે. તમે કહેશો કે તો પછી અમે પરણ્યા ત્યાં સુધી વહેલા સુવા, વહેલા ઉઠવા, બધી જાતના શાક ખાવા, વસ્તુઓ વ્યવસ્થિત રાખવી, રોજ નહાવું, ભણવું વગેરેથી લઈને પાર્ટી, પીકનીક, ગર્લ ફ્રેન્ડઝ સુધીની બાબતો માટે મમ્મી એ અમારી પાછળ કરેલી મહેનતનું શું? તો એમાં એવું છે કે ક્રિકેટની મેચમાં હરીફ ટીમનો બોલર દાંડી ઉડાડી ન જાય એ માટે બેટ્સમેનને બાઉન્સર, સ્પીન, યોર્કર અને ફૂલટોસથી લઈને બીમર અને ઘૂસડુટ બોલ રમવા સુધીની પ્રેક્ટીસ આપીને તૈયાર કરવો પડે છે. આવું થાય તો જ મેચ વખતે સારો સ્કોર થઇ શકે છે. આ કામ મમ્મી રૂપી કોચનું છે. પણ કમનસીબે આપણા બેટ્સમેનો આ પ્રકારની પ્રેક્ટીસની ઘોર અવગણના કરતા આવ્યા છે અને એના પરિણામે કોચ વગોવાતા હોય છે. આ પ્રકારના બેટ્સમેનોએ ચાલુ બેટીંગે ‘તારી માએ તને કંઈ  શીખવાડ્યું જ નથી’ કે પછી ‘થેલીમાં ટામેટા ઉપર બટાકા ના નખાય એટલુ પણ ભાન નથી?’ જેવા તીખા કટાક્ષ બાણો રૂપી સ્લેજિંગનો સામનો કરવાનો આવે છે. ઘણીવાર આ જ બાબતને લઈને કોચ અને બોલર વચ્ચે પણ ઠેરી જતી હોય છે.

એક વાત સમજી લો કે તમે આ દુનિયામાં પુરુષ તરીકે અવતર્યા છો તો તમારે અમુક સત્યો સ્વીકારવા જ રહ્યા. પહેલું સત્ય એ છે કે પુરુષને સાચી શિક્ષા પત્ની પાસેથી જ મળે છે. અહી ‘શિક્ષા’ શબ્દના બંને અર્થ અભિપ્રેત છે. માટે તમારી ભૂલ બદલ કોઈ પ્રકારની શિક્ષા કરવામાં આવે એની પાછળનો અભિગમ પણ કેળવણીનો જ ગણવો. તમે શનિની પનોતી વિષે તો સાંભળ્યું જ હશે. કહે છે કે માણસને શનિની પનોતી ચાલતી હોય ત્યારે શનિદેવ એના આ જન્મ તેમજ પૂર્વ જન્મમાં કરેલા પાપનો દંડ કરતા હોય છે. પણ ખરેખર તો આ સમય દરમ્યાન માણસ જીવન જીવવાના અગત્યના પાઠ શીખે છે એવું જયોતિષીઓનું માનવું છે. લગ્નને પણ ઘણા પનોતી માનતા હોય છે. શનિની પનોતી રૂપના પાયે, તાંબાના પાયે કે પછી લોઢાના પાયે હોય છે જયારે લગ્ન રૂપી પનોતી પાકા પાયે હોય છે. શનિની પનોતીની જેમ એમાં શીખવાનું પણ ઘણું હોય છે. ઘણીવાર ભણેલું ભૂલી અને નવેસરથી શીખવું પડતું હોય છે.

આપણે શીખ્યા હતા કે ‘લાલ, પીળો ને વાદળી મૂળ રંગ કહેવાય, બાકીના બીજા બધા મેળવણીથી થાય’. વિજ્ઞાનમાં પણ આપણે ‘જાનીવાલીપીનારા’ એમ સાત રંગો વિષે ભણ્યા હતા. હવે તમને નવા રંગો વિષે શીખવા મળશે. તમને જાણીને આનંદ થશે કે બીજ એ માત્ર તિથી જ નહીં કલરનું નામ પણ છે. એ જ રીતે બરગંડી, ગાજર અને રાણી પણ રંગના જ નામ છે એ પણ સમજી લો. આ ઉપરાંત તમારી પત્નીએ પોતે રંગના નામ પાડ્યા હોય તે અને આગળ ઉપર નવા નામ પાડે એ તમામ નોટમાં ટપકાવતા રહેજો. હું બજારમાંથી તાંદળજાની ભાજી કલરનો બ્લાઉઝ પીસ અને ચા કલરની લીપસ્ટીક લઈ આવવાના સાહસો સફળતા પૂર્વક ખેડી ચુક્યો છું. જોકે મેચિંગ માટે હું જે ભાજી સાથે લઇ ગયો હતો એ વાસી નીકળી અને ચા થોડી કડક હતી એ જુદી વાત છે. પણ ફરી વાર આવી ભૂલ થાય એવી શક્યતા નથી, મોર પીંછ કલરના મેચિંગ માટે મોર અને  ભેંશ કલરના મેચિંગ માટે ભેંશ સાથે લઇ જવા સુધીની મારી તૈયારી છે.

મારી જ વાત આગળ ચલાવું તો મને આડા સમારેલા એટલે કે ગોળ પતીકા પાડેલા ટીંડોળાનુ શાક જરાય ન ભાવે એટલે મારી મમ્મી મને ઉભા સમારેલા ટીંડોળાનું શાક બનાવી આપતી. આજે બહેરી પ્રિયા મને ધરાર આડા સમારેલા ટીંડોળાનું ખાક ખવડાવે છે અને હું વખાણી વખાણીને ખાઉં છું. લગ્ન સંસ્થામાં જીવનના પાઠ ભણ્યા પછી આજે મારામાં તુરિયા અને ગલકા બે અલગ શાક છે એની સમજ આવી ગઈ છે. ભીંડા લેતી વખતે એની અણી તોડવાનું ચૂકતો નથી. કાકડી હું શાકવાળાને જ ચાખવાનું કહું છું. દૂધીમાં હું નખ મારી જોઉં છું. ભૂલ ન થાય એ માટે હું કેસર, ગોલા અને તોતા કેરીના ફોટા મોબાઈલમાં રાખું છું. ચા પણ સારી બનાવું છું. લેંઘો ધોવા નાખતી વખતે એને ઉલટાવીને નાખવાનો હોય એની મને ખબર છે. ઉઠ્યા પથારીમાંથી પછી રજાઈ-બ્લેન્કેટ સંકેલી લઉં છું. શર્ટ-પેન્ટની વ્યવસ્થિત રીતે ગાડી કરી શકું છું. સાસ-બહુની રોના-ધોના છાપ સીરીયલોમાંથી આનંદ લેતા શીખી ગયો છું. બહાર મારી જાતને હું ગમે તેટલો મોટ્ટો તીસમાર ખાં ગણતો હોઉં પણ હું મારા સસરા જેટલો જ્ઞાની નથી, સાળા જેટલો સફળ નથી અને સાઢુ જેટલો સ્માર્ટ નથી જ એ વાત સ્વીકારૂ છું. બહેરી પ્રિયા જ મારી માર્ગ દર્શક છે. એ મને જે રસ્તો બતાવે એ રસ્તે હું ચાલી નીકળું છું. એ દરરોજ જુદો રસ્તો બતાવે તો એ દરેક રસ્તે રસ્તે હું જઈ આવું છું. એમ કહોને કે એના બોલ ઉપર દોડધામ કરી મુકુ છું! પણ ખાનગીમાં કહું તો એ દોડાદોડી માત્ર દેખાવની, સાચે સાચ નહી. કરું છું એજ કે જે મને ઠીક લાગતું હોય, પણ જાહેરમાં મારી સફળતાનું શ્રેય એને આપવાનું ચુકતો નથી. આ વાત એને પણ ખબર છે, પણ એને કોઈ ફેર પડતો નથી. મને એનું શાસન ગમે છે અને એ મારી આ બદમાશીઓની ચાહક છે. બીકોજ, વી લવ ઈચ અધર!

सुन भाई साधो
Hug Dayના દિવસે ડાયેરિયા થાય એને ઉલટભેર ઉજવણી ન કહેવાય.

—–X—–X—–

Posted in कहत बधिरा... | Leave a comment

બેસણા आजकल

Besna Aajkalજેમ લોકસેવકો દ્વારા થતી અમુક જાહેરાતો પ્રથમ વિધાનસભા કે સંસદ ભવનમાં ધારાસભ્યો કે સંસદ સભ્યો સમક્ષ થતી હોય છે પછી એની માહિતી અખબારો દ્વારા આમજનતા સુધી પહોચતી હોય છે. એમજ છેલ્લા કેટલાક વર્ષોમાં બેસણાના દિવસની જાહેરાત સ્મશાનમાં હાજર લોકો સમક્ષ કરવાનો શિરસ્તો પડી ગયો છે. સામાન્ય રીતે દેહને અગ્નિદાહ દેવાય કે પછી ગેસ અથવા ઇલેક્ટ્રિક ફર્નેસને અર્પણ કરવામાં આવે ત્યાર બાદ નજીકના સગાઓમાં બેસણું ક્યારે રાખવું એની ચર્ચા શરુ થતી હોય છે. કાકા ઉંમર લાયક હોય, લાંબા સમયથી બીમાર હોય અને મોટો દલ્લો મુકીને જવાના હોય એવા કિસ્સામાં અમુક કુટુંબોમાં તો ‘ડોહા આજે જાય, તો આજે મંગળવાર એટલે આજનો દિવસ તો ગયો. કાલે બુધવારે બેવડાય એટલે બેસણું ન રખાય. રવિવારે રજા ખરી પણ બહુ મોડું કહેવાય. ગુરવારે વર્કિંગ ડે છે પણ રખાય. સવારે નવથી અગિયાર કે સાંજે પાંચથી સાત રાખીએ તો લોકો ઓફિસે જતા કે આવતા અહીં થઇને જઈ શકે શકે.’ એવું વિચારી રાખતા હોય છે. શું છે કે એક કામ પતે. ડોહાને પોતાને જ નથી પૂછતાં એ જ ગનીમત છે. બાકીના કિસ્સામાં મોટેભાગે શોકાતુર વ્યક્તિ વતી બાકીના લોકો પોતાને આવવામાં અનુકુળ પડે એવા દિવસોનું સૂચન કરતા હોય છે. એ પૈકીના એક દિવસ પર ઘટના સ્થળ પર હાજર વડીલ પાસે મંજુરીની મહોર મરાવી દેવાય પછી મસાણિયાઓ સમક્ષ બે હાથ જોડીને ‘ગુરુવારે પાંચથી સાત’ એવા અલ્પ શબ્દોમાં એની જાહેરાત કરવામાં આવતી હોય છે.

આજકાલ બેસણાની જાહેરાત અખબારોમાં આવે એ પહેલા સારા શબ્દોમાં કમ્પોઝ કરીને વોટ્સેપ ગ્રુપ્સ અને કોન્ટેક્ટસમાં ફરતો કરવાનો રીવાજ છે. જેને પણ એ મેસેજ પહોચે એ હરખપદૂડો પાછો બીજાને નહિ ખબર હોય એમ સમજીને એ ઓળખતો હોય એ બધાને ફોરવર્ડ કરી દેતો હોય છે. સરવાળે મૃતકના સગાંના ઈનબોક્સમાં બેસણમ-બેસણી થઇ જતી હોય છે! ફેસબુક ઉપર પડ્યા પાથર્યા રહેનારામાંના અમુક તો દાદાને કાઢી જાય એ પહેલાં તો એમના ફોટા સાથે ‘Will miss you Dadu’ એવો સ્ટેટસ મેસેજ ‘Feeling sad …’ના Emoticon સાથે ચઢાવી દેતા હોય છે. ફેસબુક પરના આવા સ્ટેટસ મેસેજ એ એક જાતનું ઈ-બેસણું જ ગણાય! એક રીતે જોઈએ તો ફેસબુક એ બહારગામ કે પરદેશમાં રહેતા સગા, સંબંધી અને મિત્રો માટે સમાજ સમક્ષ પુરાવો રહે એ રીતે શોક વ્યક્ત કરવાની અદભુત જગ્યા છે! એમાં ઘણા ઇંગ્લીશમાં લાંબો શોક સંદેશ લખીને શોક સાથે ઈંગ્લીશનું જ્ઞાન પણ પ્રદર્શિત કરતા હોય છે. જયારે મોટાભાગના લોકો મંકોડા જેટલું ‘RIP’ કે ‘ઓમ શાંતિ’ લખીને સંતોષ માનતા હોય છે. સ્ટેટસ મુકનાર વ્યક્તિ નારી જાતિની અને દેખાવડી હોય તો સ્ટેટસ નીચે શોકાતુરોની ભીડ જામતી હોય છે. એમાંના અમુક તો પ્રત્યક્ષ સગાંથી પણ વધુ ભાવુક થઇ જતા હોય છે. જયારે  અમુકને તો રીતસરના ઝાલી રાખવા પડે એવી હાલત હોય છે; એવું લાગે કે જનાર તો જતી રહી પણ આ ભૂરો એની વાંહે ન વયો જાય.

પરંપરાગત બેસણામાં પણ ઘણો બદલાવ આવ્યો છે. વર્ષો પહેલાં એક સ્વજનના બેસણાની ચર્ચા ચાલતી હતી ત્યારે એક કુટુંબી બહેન બોલ્યા કે ‘મંડપ અને ખુરશીઓની વ્યવસ્થા પણ કરવી પડશેને?’ ત્યારે એમના સાસુએ ‘તારા સસરા ગુજરી ગયા છે, એમનું લગન નથી લીધું. બેસ છાનીમાની. બેસણા માટે માંડવા નાખવા નીકળી છે તે …’ કહીને તોડી પડ્યા હતા. જ્યારે આજે એ બહેનની કલ્પના હકીકત બની ગઈ છે. આજકાલ ઢીંચણના સાંધાના રીપ્લેસમેન્ટના ધંધામાં તેજી છે અને એજ કારણથી ફરાસખાનાવાળાને પણ બેસણા નિમિત્તે ખુરશીઓની વર્ધી મળતી થઇ છે. એક જમાનામાં ફક્ત વાથી પીડાતી માજીઓ માટે જ ખુરશીઓ રાખવામાં આવતી. હવે એમાં થાઉં થાઉં કરતી કાચી ઉંમરની માજીઓ પણ ઉમેરાઈ છે. બેસણા માટે હોલ ભાડે રાખવાનું, દિવંગતની જીવન ઝરમર ફોટા કે વિડીયો સ્વરૂપે દર્શાવવાનું અને દિવંગતના લાઈવ સાઈઝના ફોટાની આસપાસ ફૂલોનું ડેકોરેશન કરવાનું સામાન્ય થઇ પડ્યું છે.

અગાઉના બેસણામાં સમય પસાર કરવા માટે લોકો પાથરણામાંથી દોરા ખેંચી અને એમાં ગાંઠો મારીને કે વળ ચઢાવીને એની દિવેટ બનાવવાની પ્રવૃત્તિમાં પરોવાઈ જતા. આજકાલ એનું સ્થાન મોબાઈલે લીધું છે. ગુલાબના હાર પાછળ ફોટામાં માજી મલકતાં હોય, જગજીત સિંહનાં રેશમી અવાજમાં ‘હે રામ …’ વાગતું હોય ત્યારે કોઈના મોબાઈલમાં ‘ઐસી ધાકડ હૈ … ધાકડ હૈ … ઐસી ધાકડ હૈ …’નો રીંગટોન ભભૂકી ઉઠે એવી દુર્ઘટનાઓ હવે સામાન્ય છે. ધોળા સાડલાને સ્થાને સફેદ સલવાર કમીઝ આવી ગયા છે. ધોતિયા ગાયબ છે. શોક દર્શક ‘બેસણા’ને બદલે ‘પ્રાર્થના સભા’ પણ ગોઠવાતી હોય છે અને એ બહાને ગાવા-વગાડવાવાળા અને સાઉન્ડ સીસ્ટમ ભાડે આપનારને પણ ધંધો મળતો થયો છે એ એનું જમા પાસું છે. ફક્ત સ્થૂળ લોકાઆચાર નિભાવવા માટે આવતા લોકોની અવરજવર વચ્ચે સ્વજન ગુમાવનારની આંખમાંથી આંસુનું ટીપું પાપણ પર આવીને અટક્યું હોય એ જોવાની પણ ભાગ્યેજ કોઈને પડી હોય છે.

सुन भाई साधो …

ભૂમિતિના પ્રમેયની જેમ શાકમાં અમુક સ્વાદ ધારી લેવાનો આવે ત્યારે સાલું લાગી આવે.

 

Posted in कहत बधिरा... | Leave a comment

વાંદરું એટલે વાંદરું

NGS

ડાર્વિનના ઉત્ક્રાંતિવાદ પ્રમાણે થોડા વર્ષો પૂર્વે આપણે વાંદરા હતા. કાળક્રમે માણસ બન્યા. આ શારીરિક દેખાવની વાત છે. હજુ આપણે માણસ બન્યા છીએ કે કેમ એ અંગે કોઈ ચિંતક અથવા બૌદ્ધિકનો અભિપ્રાય લેવો હિતાવહ છે કેમ કે ઈતરજનોનો અન્યો બાબતનો અભિપ્રાય હંમેશા સાપેક્ષ હોય છે. ફ્લેટમાં રહેતા હશે એમને ઉપરના માળે રહેતા પરિવારના છોકરાઓ વિશેનો, ટીચર્સને વિદ્યાર્થીઓ વિષેનો, ગર્લફ્રેન્ડસને બોયફ્રેન્ડસ વિષેનો, પ્રજાનો રાજકારણી વિશેનો અને સ્ત્રીઓને પુરુષો વિષેનો અભિપ્રાય પૂછો તો સૌનો જવાબ ‘વાંદરા જેવા’ એવો હોઈ શકે. વાંદરાઓ પણ જેમને વાંદરાની કક્ષામાં મુકે એવા કેટલાક લોકો બીજાને વાંદરા સમજતા હોય છે. અને વાંદરા તો સાવ વાંદરા જેવા જ હોય છે. બાકી વાંદરા કેવા હોય એ તો સૌને ખબર છે, પણ એમની અમુક ખાસિયતો માણસમાં કેવી રીતે રહી ગઈ છે એ સમજવાનો પ્રયાસ હજુ ચાલુ છે.

Cutting With AB

ઉત્ક્રાંતિમાં વાનરો પ્રાઈમેટ શ્રેણીના વંશજો ગણાય છે જેમાંથી કાળક્રમે આધુનિક માનવો ઉતરી આવ્યા. વૈજ્ઞાનિકો પ્રાચીન અવશેષો તપાસીને આપણા શારીરિક બંધારણનો કયો હિસ્સો વાનરોને મળતો આવે છે એ સંશોધન કરતા હોય છે. અમારા મતે આપણામાંના જ અમુક નમૂનાઓ એનો સીધો પુરાવો છે જે કદાચ વિજ્ઞાનીકોના ધ્યાન બહાર છે.

dsc00639વાંદરાં સ્વભાવે બહુ ચંચળ હોય છે. સ્થિર રહેવું એની પ્રકૃતિ નથી. એ ક્યારે શું કરશે એ પણ ધારવું મુશ્કેલ છે. અમારી સોસાયટીના ટેનામેન્ટસની કમ્પાઉન્ડ વોલ સળંગ છે, અને એની ઉપરથી અવારનવાર વાંદરાઓની લંગાર ડાંફો ભરતી જતી હોય છે. એ વાંદરાં છે અને ઉંચો કૂદકો મારી શકતા હોય છે છતાંય એ કમ્પાઉન્ડ વોલ પર મુકેલા કુંડા ગબડાવવાનું ચુકતા નથી. એ દીવાલ સીધી સટ હોવા છતાં બાજુમાં જો કોઈ ટુ-વ્હીલર પડ્યું હોય તો એના પર સાઈડ કિક મારીને પાછા કૂદીને દીવાલ પર આવવું એ એમનો પસંદગીનો વ્યાયામ છે! રોજ કેટલાય વાહનો આ કારણસર પડી જતા હશે. માણસ પાસે પૂર્વજોનું DNA કરાવતું હશે કે બીજું કંઈ પણ શાંતિથી બેઠેલાને સળી કરવાની ટેવ મનુષ્યોમાં પણ જોવા મળે છે.

કૂદાકૂદી અને વાંદરું એકાબીજાના પર્યાય છે. કુદકો મારવાની પ્રક્રિયા આમ સરળ દેખાય છે પરંતુ છે ઘણી અઘરી. આમ તો વિમાનના ટેકઓફ-લેન્ડીંગ જેવું જ હોય છે, ફેર એટલો જ કે આમાં પાયલોટે વગર વિમાને આ પ્રક્રિયા પૂરી કરવાની હોય છે. વિમાનની જેમ જ ટેકઓફ અને લેન્ડીંગ વચ્ચેની સફર હવામાં કરવાની હોય છે. સવાલ મહાવરાનો છે. પ્રેક્ટીસ કરો તો તમે પણ કૂદકો મારી શકો છો. જોકે આમાં જગ્યા-૧ કે જ્યાંથી તમારે કુદકો મારવાનો છે તે જો કુદવા માટે સાનુકુળ આધાર ન પૂરો પાડે તો કુદકો મારવાનો પ્રયત્ન લપસવા કે પડી જવામાં પરિણમે છે. એવી જ રીતે જો જગ્યા-૨ એટલે કે લેન્ડીંગ પોઈન્ટ જો તમને સ્વીકારવામાં પુરતુ મજબુત ન હોય તો ભોં ભેગા થઈ જવાની શક્યતાઓ અનેકગણી વધારે હોય છે. આ ઉપરાંત જગ્યા-૧ થી જગ્યા-૨ સુધી પહોંચવા માટે જરૂરી થ્રસ્ટ ન મળ્યો હોય કે યોગ્ય દિશા ન પકડાય તો જગ્યા-૨ ને બદલે જગ્યા-૩ પર પહોંચી જવાય છે. આ વાત રાજકારણમાં પક્ષપલટાના સંદર્ભમાં પણ એટલી જ સાચી છે. નોકરી બદલનારને પણ આવા અનુભવ થાય છે. રાજીનામું આપ્યા પછી ગંતવ્ય સ્થાને બેઠેલ રૂપાળી એચ.આર. એક્ઝીક્યુટીવ કાગળ આપવામાં ઠાગાઠૈયા કરે ત્યારે ભલભલાને લાગી આવે છે !

ટેનીસ સ્ટાર રોજર ફેડરરને કટોકટીના સમયે ટ્રિક શોટ મારીને પોઈન્ટ લેતા જોઇને આપણે અચંબો પામીએ છીએ, પણ એક વાંદરાને કલાબાઝી કરતા જોઇને બીજા વાંદરાંને અચંબો પામતા જોયા નથી. એનું કારણ છે. સંસ્કૃતમાં કહ્યું છે કે शाखा-मृगस्यशाखाया: शाखांगन्तुंपराक्रम: – અર્થાત એક શાખા પરથી બીજી શાખા ઉપર (કૂદીને) જવું એ વાનર માટે પરાક્રમ નથી. શાખાઓ ઉપર મૃગની ચપળતાથી ગતિ કરવી એ એમની પ્રકૃતિ છે. એટલે જ તો એમને શાખામૃગ કહ્યા છે. એમ જ સિદ્ધુ પાજી અટ્ટહાસ્ય કરે, અનુ મલિક ફટીચર શાયરી કરે, મહેશ ભટ્ટ બગલ વલુરતા વલુરતા વિવાદાસ્પદ કોમેન્ટ કરે કે વાંદરું કૂદકો મારે એમાં કોઈને નવાઈ લાગતી નથી.

એ લોકો કૂદવા સાથે ગુલાંટ પણ ખાઈ શકતા હોય છે. વાંદરાંની આ સપરીવર્તુત્પ્લવનકળાનું મનુષ્યોના જીવનમાં વિશેષ સ્થાન છે. વાંદરો ઘરડો થાય પણ ગુલાંટ ન ભૂલે એવું કહેવાય છે. વૃદ્ધ મનુષ્યોમાં ઘણીવાર આ ગુણ જોવા મળે છે, અલબત્ત અભિધેયાર્થમાં નહિ પણ તત્ત્વાર્થમાં. ફેર એટલો છે કે કૂદતી વખતે કે ગુલાંટ મારતી વખતે સંતુલન જાળવવા માટે કુદરતે વાનરોને લાંબુ પૂછડું આપ્યું છે અને એથી જ ગુલાંટ મારવાની કળા એ મોટી ઉંમર સુધી જાળવી શકે છે. જ્યારે ઉત્પ્લવનકળા અજમાવવા જતા પટકાયેલ વૃદ્ધ મનુષ્ય હાંસીને પાત્ર બને છે. ઘણીવાર એમના કઢંગી અવસ્થાના ફોટા ટ્વિટર પર આવી જવાથી મોટી ઉંમરે ફરી લગ્ન કરવા પડતા હોય છે કે પાછલી ઉંમરમાં અચાનક જ આધેડ વયના સંતાનો ફૂટી નીકળતા હોય છે. આવી ઘટનાઓ સોશિયલ મીડિયામાં ઉત્સવની જેમ ઉજવાતી હોય છે.

આમ છતાં નર-વાનર વચ્ચે સરખામણી થાય તો આપણે બેશક ચઢીયાતા છીએ કેમ કે એમની પાસે ટેકનીક નથી. એથલેટીક્સ અને જીમ્નાસ્ટીક્સથી લઈને રાજકારણ સુધી આપણે એ સિદ્ધ કરેલું છે. ઉત્ક્રાંતિના ક્રમ મુજબ પણ નરો વાનરો કરતા અનેક રીતે ચઢીયાતા છે જ, પણ કહે છે વાનરોનો છે અંદાજ-એ-કૂદાકૂદી ઔર!

મસ્કા ફન
અડીયલ સાંઢ જેવા મુછાળાને લગ્ન પછી ગવરી ગાય જેવો બનાવી દેવામાં આવે
એ પણ એક જાતનું જલ્લીકટ્ટુ જ છે, અને એના પર પણ પ્રતિબંધ મુકાવો જોઈએ!

Posted in નવગુજરાત સમય | Tagged , | Leave a comment

ધ્વનિતે આપેલો આ મંત્ર ગોખી મારજો …
https://soundcloud.com/rakshit-pandit/rakshit-bhai-maja-na-manas-rj-dhvanit

rj-dhvanit

લિંક | Posted on by | 2 ટિપ્પણીઓ